اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِي كُلِّ سَاعَةٍ وَلِيّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلًا وَ عَيْناً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِيهَا طَوِيلا

شهید حسن آرامی

  • شهید حسن آرامی
  • نام پدر: باقر
  • محل تولد: قاسم آباد ساوه
  • تاریخ تولد: 1342/1/10
  • محل شهادت: پل مارد آبادان
  • تاریخ شهادت: 1363/4/6
  • قشر: ارتش
  • سن: 21
  • وضعیت تاهل: مجرد
  • شهرستان: ساوه
  • شماره شناسنامه:
  • کد ملی: 0600099271
  • محل دفن: ساوه
  • ستاد یادواره:
  • یگان خدمتی: نزاجا
  • عضویت: س.ا
  • نام عملیات: بمباران

شاید تا لحظه صعود و عروج باقی نمانده باشد فرصتی، که در آن برای برخی شوق است و اضطراب.

شوق است، چون لقاء است و اضطراب چون به رضای حضرت دوست می‌اندیشد که ‌آیا راضی شده است یا نه؟

و برای برخی دیگر اندوه است و وحشت، وحشتی برخواسته از نا سپاسی و اندوهی برگرفته از سیاهی اعمال، راستی‌ این حرکت از دنیا به عقبی برای چه کسی لذت بخش است؟

آیا کسی جز شهید که شیرین‌ترین شهد را سر مي‌کشد مثل شهید عزیز حسن آرامي‌که لذت عبور را با همه وجود درک مي‌کند.

شهیدی که در دهم فروردین ماه سال ۱۳۴۲ در ساوه متولد شد تا دنیایی بر اساس بندگی خداوند داشته باشد و پیش احدی جز الله، سر خم نکند.

چرا که الوهیت مختص ذات اقدس اوست و در برابر هیچ کس نباید سر فرود آورد مگر ذات الهی که خدای سبحان است.

تا گرفتن مدرک دیپلمش تحصیل کرد و برای گذراندن دوره خدمت سربازی راهی ارتش شد تا ‌ایفای نقش کند و ادای دینی که به عهده‌اش بود و از ‌این مرز و بوم و از آن مهم‌تر از اسلامي‌ که امام خمینی(۷) برایش با پیروزی انقلاب هدیه آورده بود نگهبانی و پاسداری کند.

پس از مدتی به عنوان گروهبان دوم در نیروی زمینی ارتش مشغول به خدمت شد.

فرمان امامش را لبیک گفت و به جبهه رفت و با جان و دل دفاع مي‌کرد چراکه اصلاً برای جنگ نیامده بود او هدفی جز دفاع و دفع تجاوز از خاک وطن و نیز انقلابی که بر پایه اسلام شکل گرفته بود نداشت و در نهایت به آرزویش رسید و در ششم تیرماه سال ۱۳۶۳ در منطقه پل مارد در اثر اصابت ترکش، آسمانی شد و به جمع دوستان شهیدش پیوست تا چراغی باشد فرا روی‌ آیندگانی که طالب حق و دنبال حقیقت اند.

چراغی بر مدار معرفت و امام شناسی و بصیرت که شهدا تمام‌ این امتیازات را در حد اعلای آن داشتند.

پیکر مطهر شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.(تشنگان وصال ص ۲۸)

وصیت نامه: